Een Open Brief aan Hoge Commissaris van de VN voor de Vluchtelingen;

Den Haag, 24 september 2008

Uwe Edelachtbare Antonio Guterres, Hoge Commissaris van de VN voor de Vluchtelingen;

In navolging van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens; de Conventie van Genève 1951 en het Protocol van 1967 over de status van de Vluchtelingen, is het vluchtelingenschap en een asielaanvraag het onmiskenbare recht van elk mens die uit vrees voor vervolging vanwege zijn/haar ras, geloof, politieke overtuiging en sociale positie zijn/haar land moet ontvluchten.

U bent op de hoogte dat Afghanistan sinds decennia het toneel van oorlog en politieke en militaire confrontaties is en daar tot op heden zowel directe als ondirecte buitenlandse interventie plaatsvindt.

Als gevolg hiervan zijn miljoenen Afghanen in diverse uithoeken van de wereld verspreid en verstrooid geraakt. Vanuit deze stroom is een grote massa Afghaanse intellectuelen en hoog opgeleiden naar Europa, vooral naar het Koninkrijk der Nederlanden, gevlucht en heeft conform de Geneefse Conventie en de geldende wetten van de Nederlandse staat asiel aangevraagd.

Met spijt moeten we bekennen dat de Immigratie en Naturalisatie Dienst (IND) van de Nederlandse staat een aantal van deze Afghaanse asielzoekers, behorend tot de voormalige Democratische Republiek van Afghanistan, politiek getint en discriminerend heeft behandeld en nog steeds behandelt. Deze categorie asielzoekers verkeren tussen vijf á tien jaar lang in een uitzichtloze juridische situatie zonder enige geldende wettelijke basis en zijn van de financiële en sociale voorzieningen uitgesloten. Onder druk van de Mensenrechten organisaties in Nederland heeft het  Nederlandse parlement in 2007, de Generaal Pardon regeling voor de asielzoekers die voor 2000 een aanvraag hadden ingediend, geratificeerd en afgekondigd.

Deze Generaal Pardon regeling heeft een grote massa Afghaanse asielzoekers die bij de afdelingen van de Inlichtingdienst van de Democratische Republiek van Afghanistan en ook de voormalige leden van de Democratische Volkspartij van Afghanistan (later Watan partij) daarvan uitgezonderd en hen van hun recht op een status beroofd. Terwijl het gedwongen terugsturen van deze Afghanen naar Afghanistan ongetwijfeld hun veiligheid en leven ernstig in gevaar zal brengen. De IND heeft het 1F artikel van de Conventie van Genève misbruikt en verkeerd geïnterpreteerd waardoor de bovenvermelde categorie massaal en ongespecificeerd “bij voorbeeld werken bij of medewerking met de organisatie Inlichtingendienst van Democratische Republiek van Afghanistan” wordt ongegrond beschuldigd. Het 1F artikel was onder bepaalde condities en met een duidelijk doel, vervolging van de oorlogsmisdadigers gedurende de Tweede Wereld oorlog opgesteld. Aldus wordt er totaal geen rekening gehouden met het beginsel “persoonlijke verantwoordelijkheid/verantwoording” ten aanzien van een gepleegde daad en wordt deze categorie uitgesloten van bescherming die vastgelegd is in het Conventie van Genève 1951.      

Zelfs de vrouwen van de deze categorie asielzoekers worden uitgesloten van deze rechten en worden binnen de Nederlandse samenleving op een oneerlijke manier op de zonde van een “foute huwelijk/partner” onderworpen aan beledigingen. Deze behandeling druist in tegen het beginsel van de gelijkheid tussen mannen en vrouwen, het Handvest van de VN en de internationale verdragen voor de Mensenrechten van 1966. De rechtspositie van de kinderen van deze gezinnen is ook even slecht. Het lijkt alsof deze Afghaanse kinderen worden onderworpen aan penitentie voor de hypothetische schulden van hun ouders door bijvoorbeeld beroofd te zijn van hun recht op onderwijs, sociale voorzieningen, gezondheidszorg, arbeid en levensonderhoud opgenomen in het verdrag voor de Rechten van het Kind van 1989. 

Uwe Edelachtbare;

Volgens het artikel 23 van het Internationale Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten is het gezin de kern van de samenleving en de natuurlijke

omgeving voor de ontplooiing en het welzijn van al haar leden en van kinderen in

het bijzonder. De staat dient hen de nodige bescherming en bijstand te verlenen.

De Nederlandse staat treedt niet alleen dit artikel met de voeten maar handelt ook in contrast met het Europese verdrag ter bescherming van de Rechten van de Mens van 1950 waarin het beginsel “gezinseenheid” staat vermeld, in het geval van de Afghaanse asielzoekers het beleid van uiteenvallen van de gezinnen toepast. In de meeste gevallen dat de echtgenote en de kinderen als vluchtelingen zijn toegelaten, wordt de echtgenoot/vader gedwongen om Nederland te verlaten of wordt hij voor een onbepaalde tijd, zonder berechting achter de tralies van de gevangenis vastgehouden waardoor zijn contact met zijn gezin wordt onderbroken. In andere gevallen worden de echtgenote en de kinderen als gevolg van de zaak van de echtgenoot in een onduidelijke juridische situatie geplaatst. Deze situatie leidt tot crisis binnen de gezinnen en uiteindelijk tot gedwongen scheidingen. Want de vrouwen hebben in deze gevallen geen andere keuze dan het verlaten van hun echtgenoten om een verblijfsvergunning voor hun kinderen te kunnen bemachtigen. Echter deze lichamelijke en geestelijke uitputtende situatie gedurende tien jaar voor deze categorie Afghanen is een psychische marteling welke op zichzelf als een duidelijke schending van hun mensenrechten kan worden beschouwd.

Uwe Edelachtbare;

Momenteel heeft de IND na tien jaar een grote aantal van deze Afghanen als ongewenst verklaard vanwege veiligheidsredenen. Op deze wijze schendt de IND het beginsel “dat iedereen wordt geacht onschuldig te zijn tot het tegendeel is bewezen” door een merkwaardig aantal Afghaanse asielzoekers (ongeveer 1500 mensen met hun gezinnen) als oorlogsmisdadigers te beschouwen. Terwijl de Nederlandse rechtbanken deze beschuldigingen, deelname aan de oorlogsmisdaden en het schenden van de mensenrechten, vanwege gebrek aan getuigen en bewijsmateriaal resoluut hebben afgewezen. Er dient opgemerkt te worden dat deze categorie Afghaanse asielzoekers geen enkel gevaar vormen voor de Nederlandse openbare orde. Deze Afghanen zijn progressief, cultureel, filantroop en democraat en respecteren de Nederlandse wetten. Er bestaat geen geval waarbij een Afghaanse asielzoeker betrokken zou zijn bij de internationale misdaad of andere vorm van misdaad. Ze zijn zelf het slachtoffer van Terrorisme en extremisme.

Uwe Edelachtbare;

De IND heeft tot op heden, in navolging van een unieke en harde politiek tegen de Afghaanse asielzoekers, 25 Afghaanse asielzoekers onder dwang naar Afghanistan gestuurd. Een onveilig land zonder een gezond justitieel systeem. Het laatste schokkende voorbeeld  is het terugsturen van een Afghaan genaamd Zia Hamidi in september jl. - vader van de twee kinderen met de Nederlandse nationaliteit - die 7 uur lang aan zijn armen en benen gebonden zonder identiteitsdocumenten naar het vliegveld van Kabul is gebracht.

Het is zeer duidelijk dat we nu makkelijk kunnen spreken van een extreme en kritische situatie. We verblijven hier al langer dan 10 jaar onder psychische marteling in een uitzichtloze situatie. We zijn zonder getuigen en bewijslast veroordeeld en zijn onderworpen aan discriminatie en vernedering. Onze basale menselijk rechten zoals de sociale voorzieningen, gezondheidszorg, werkvergunning zijn ons ontnomen. Diverse psychische klachten hebben de zelfmoordneiging bij onze gelederen aangewakkerd.

Uit wanhoop verzoeken we u om in het kader van uwe vredelievende en humane menslievende mandaat en binnen uw bevoegdheid de Nederlandse regering te attenderen op haar verantwoordelijkheid voortvloeiend uit de internationale verdragen zodat ze haar discriminerende beleid ten aanzien van de Afghaanse asielzoekers zal herzien.

We moeten opmerken dat de UNHCR, Amnesty International, UNICEF, de Nederlandse Juristen Comité voor de Mensenrechten, sommige democratische organisaties en partijen sympathiserend met de asielzoekers en een aantal juridische en advocaten verenigingen deze rechtvaardige eis van Afghaanse asielzoekers ten zeerste ondersteunen.

Gezien het feit dat de IND de voorkeur geeft aan een politieke benadering van de asielaanvraag boven een juridische en humane benadering en sommige populistische politieke partijen deze zaak aan hun lot bij de verkiezingen hebben gekoppeld, doen we u een aantal documenten en stukken toekomen waaruit de steun en support in Nederland voor de Afghaanse asielzoekers blijkt.

Met achtneming;

Een aantal Afghaanse asielzoekers in Nederland   

 www.jawananebedaar.nl