Meisjesbesnijdenis

Besnijdenis van meisjes die de vorm heeft van geheel of gedeeltelijke verwijderen van vrouwelijke geslachtsorganen - ook op grond van traditie en cultuur - is een schending van mensenrechten, vrouwenrechten en kinderrechten. Artikel 24 lid 3 van het VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind verbiedt dit heel duidelijk. Besnijdenis komt ook in Nederland voor bij vluchtelingen, met name uit Afrikaanse landen zoals Somalië.

In 1992 publiceerde Defence for Children International Nederland een onderzoek naar meisjesbesnijdenis. In dit onderzoek werd de nationale wetgeving in zowel Afrikaanse als Europese landen en internationale documenten over meisjesbesnijdenis onder de loep genomen. In 1995 verscheen een geactualiseerde, Engelse, versie van het onderzoek. U kunt deze onderzoeken bestellen bij Defence for Children International Nederland

In 1999 deed Defence for Children International Nederland , samen met het Tropen Instituut Amsterdam en het International Center for Reproductive Health van de Universiteit van Gent (België) onderzoek naar de juridische, medische en sociaal-antropologische dimensies van vrouwenbesnijdenis in (West)-Europa. Het onderzoek werd afgesloten met een groot internationaal congres

Begin 2000 is het Nederlands Platform Aanpak Vrouwenbesnijdenis opgericht. Naast Defence for Children International Nederland hebben hierin de Federatie Somalische Associaties in Nederland (FSAN) en Stichting Pharos zitting. Het platform stelt zich ten doel besnijdenis te voorkomen door steun en voorlichting te geven, in samenwerking met de Somalische gemeenschap.

Aanleiding voor de oprichting van het platform waren de ervaringen van een Somalische vrouw die in 1988 met haar baby naar Nederland was gevlucht. De dochter, inmiddels elf jaar oud, was op dringend verzoek van haar familie voor vier weken naar Somaliland gegaan. Tijdens haar verblijf bij de familie werd ze tegen haar wil en buiten haar medeweten van haar moeder besneden. De familie vond dat de dochter de Somalische cultuur, waarden en normen moest leren kennen. Nederland staat in Somaliland bekend als een land waar alles kan en mag

Het is de bedoeling naast het platform een klankbordgroep samen te stellen, voor uitwisseling van ervaringen, samenwerking en het ontwikkelen van een draagvlak. Vertegenwoordigers van Nederlandse organisaties en de Afrikaanse gemeenschap worden benaderd met het verzoek hierin zitting te nemen. De eerste bijeenkomst is gehouden op 21 maart 2000

www.jawananebedaar.nl