سروده های بِکر
از:
گرانقدر زمان الدين زمره،
کشوری را دشمنی خواهد اگر. . .
کــشوری را دشمنی خواهد اگر واژگون کند
در شروع او خيلی مرموز جستجویِ دُون کند
از رهِ تطميع و مکر، او خر کند دُونانِ مُلک
در مرورِ چــند سال تعــدادِ شان افزون کــــند
با فشار و حيله مردم را کــــند مهجورِ مُلک
بعد با نيرنگِ ديگر کارِ شان موزون کـــــــند
بسپُرد افسارِ شان بر دستِ چند تا دامـــــــــلا
از تمامِ ماحـــصل يک حربهء مـلعون کــــــند
نام و القابِ مطنطن بهرِ بعضی شان دهــــــد
بعد هريک را به تخريبِ وطن مأذون کــــــند
با ترور و خلقِ دهشت مردمِ پاکِ وطــــــــن
از دورن خــــاکِ آبــــايی شان بيرون کــــــند
معلـــم و مأمور را با نامِ اين و آن کُــــــــشد
قاتل و قصـاب را بر جایِ آن مسکـون کـــــند
مکتب و فاکولته را سوزد بسازد قتلـــــــگاه
گُلبنِ روشنگــــری را بُنش بــــيرون کــــــند
کوچه گرد و دزد را سازد مسلـــح چند چند
اردویِ پرورده را از بيخ و بُن بيرون کـــــند
از کراچیوان و گادیوان قــوماندان سازد او
افسر پرورده را مــــهجورِ ملاهامون کـــــند
تاپهء ملحد زند بر هرکـــــــه بر ميلش نشد
بشکند نظــمِ حياتش قلب او را خون کـــــــند
با چنين اعـــمال او تخـــريب سازد بندِ آب
هر مسيرِ آب را او جوی پُر از خون کـــــند
فيضِ هجرت چيست جز برباد دادن مُلک را
اين عــمل اجرا ز راهِ لشکر شبخون کــــــند
حاجتِ تشريح نباشد وضع و حالِ ملکِ مان
با دو چشمِ سر همی بينيم دشمن چون کـــــند
تندگويی خــصلتِ من نيست ياران بر کسی
جز حقيقت پس چه را شخص واردِ مضمون کند
نيست زمره شاعر و شاعر نبوده هيچ گــــاه
انفجارِ درد گــه گــه حـــال او اين گون کـــــــند
25- 10- 1377خ.
* * *
حکمتِ شرر
اين نسلِ کور را
تا چند چند نفر
از جمعِ بی هنر
يا چند خيره سر
سر ميزنند سر
خر ميکنند خر.
اينان که چشم به کوریِ خورشيد دوخته اند
خواهند به رسمِ خيره سری
سازند نهان
نورِ خِرد- برقِ هوش را
اندر فرودِ اين همه انبارِ پشم و پر
آيا نيند خبر؟
از حکمتِ شرر!
12- 02- 1378خ.
www.jawananebedaar.nl