آيا دادگاه در قضيهء کامبخش بيطرف خواهد ماند؟
سيد يعقوب ابراهيمی، خبرنگار و برادر سيد پرويز کامبخش
سيد پرويز کامبخش خبرنگار 23 ساله به تاريخ پنجم ماه عقرب 1386 خورشيدی از جانب دادگاه محلی ولايت بلخ به اتهام توهين به مقدسات دينی محکوم به اعدام شده است.
سيدپرويز کامبخش، از مدتِ دوماه به اين سو به زندان پلچرخی کابل منتقل گرديده است. کامبخش به روز يکشنبه بيست و نهم ماه ثور 1387 خورشيدی برای نخستين بار امکان آن را يافت تا از خود دفاع نمايد.
در جلسهء مقدماتی دادگاهِ استيناف در پهلوی شمارِ زيادی از شرکت کننده گان، سيد يعقوب ابراهيمی برادر کامبخش نيز حضور داشت.
سيد يعقوب ابراهيمی، همين امسال به پاس گزارشهای صادقانه اش پيرامون وضعيت حقوق بشر در افغانستان به رسانه های بين المللی، لقب بهترين گزارشگر سال 2008 را با جايزهء بين المللی آزادی بيان از جانب اتحاديهء ژورناليستان ايتاليا دريافت نموده است.
ابراهيمی در گفت و شنودِ اختصاصی با راديو صدای آلمان در رابطه با قضيۀ کامبخش، از وضع روانی برادرش بعد از ماهها زندان و فضای جلسهء بازپرسی، سخن گفته است.
سيد پرويز کامبخش، اتهامهای واردشدهء دادستان را رد کرد.
دويچه وله: به نظر شما برخورد مسؤولان با آقای کامبخش در جلسهء مقدماتی دادگاه استيناف به چی شکل بود؟
ابراهيمی: جلسهء مقدماتی دادگاه استيناف در ديوان امنيت عامهء محکمه کابل به ساعت ده روز يکشنبه هژدهم ماه می داير شد. قسمی که از نامش پيداست، جلسهء مقدماتی بود. چون بيطرفی محاکم يا سيستم قضايی افغانستان در محکمۀ ابتدايی بلخ زير سوال رفت، بنابراين ميخواستند وانمود نمايند، که گويا ميتوانند محاکم علنی را نيز داير کنند.
به همين دليل يک تعداد مردم و هم چنان اُرگانهای بين المللی را هم دعوت نمودند که خوشبختانه به عنوان ناظران حضور يافته بودند. جای خوشی از همه اين بود که برای برادرم پرويز فرصت داده شد که نکات نظر خود را در زمينۀ اتهامهايی که بالايش وارد شده بود، برای اولين بار در برابر يک دادگاه ابراز کند.
زمانی که نظرِ کامبخش شنيده شد، من متوجه شدم که ذهنيت تمام مردمی که در داخل تالار محکمۀ استيناف کابل جمع شده بودند، تغيير کرده است؛ زيرا آن ها تا آن هنگام يک تصور کاملاً نادرست برمبنی ادعاهای غلط دادستانهای مربوطه داشتند. اين جلسهء مقدماتی بود و فضا با وجودی که تا اندازه يی نمايشی بود، با آن هم اميدوار کننده بود، چون فرصت نسبی برايش داده شد، که صحبت نمايد.
جلسهء بعدی به روز يکشنبه هفتهء آينده موکول گرديد و ما اميدوار هستيم که محکمهء کابل برخلاف محکمهء ولايت بلخ مستقلانه تصميم بگيرد و بر فشارهايی که از طرف بعضی گروهها که يقيناً گروههای بنيادگرا هستند، تن در ندهد و عدالت را به شکل درست تطبيق نمايد.
ابراهيمي: بعضی گروهها بالای دادگاه فشار وارد ميکنند
دويچه ويله: شما پيشتر گفتيد که حضور پرويز کامبخش در دادگاه بر کسانی که در آن جا بودند، بسيار خوب تآثيرگذار بود، آقای کامبخش در آن جا چه گفت؟
ابراهيمي: او در قدم اول اتهامهای وارده بالای خود را با استفاده از فرصتی که برايش مساعد شده بود، برای اولين بار در يک نشست عمومی رد نمود و بعداً با دلايل قانع کننده ابراز کرد که مقاله يی که ادعا شده بود که گويا نوشتهء اوست، درست نيست، زيرا نويسندۀ مقاله مشخص است که مقاله اش در سايت انترنتی وجود دارد و نويسندهء همان مقاله هم مصاحبه های متعددی در زمينه داده است. پرويز کامبخش بيشتر تآکيد بر اين داشت که دادگاه ولايت بلخ به شکل غيرعادلانه حکم صادر کرده و هم چنان حتی برايش اجازهء دفاع از خود را نداده است.
نکتهء ديگر که بيشتر توجه حاضران را جلب کرد و کامبخش بر آن اشاره نمود، همان صدور حکم توسط دادگاه ابتدايی بلخ به اساس بعضی فشارها بود که برای يک تعداد تکاندهنده بود؛ هم چنان موضوع ديگری که دادستان قبلاً بی اندازه بالايش تأکيد ميکرد، مسألهء اعتراف بود. پرويز در آن جا اعلام نمود، که چنين اعترافی وجود ندارد و اگر اعترافی هم از جانب او درج دوسيه است، بر اساس فشار روانی در زندان امنيت ملی بلخ از وی گرفته شده است. او هيچ گونه اعترافی مبنی بر نوشتن اين مقاله در دادگاه ارائه نکرده و دادگاه بدون درنظرداشت تمامی دفاعيه های او، حکم کاملاً مغرضانه و يک جانبه عليه او صادر کرده است.
اين ها تماماً مسايلی بودند که برای اولين بار اذهان عامه را جلب کردند و خوشبختانه در مطبوعات داخل افغانستان هم انعکاس خيلی خوبی داشت.
دويچه ويله: وضعيت روانی آقای کامبخش چگونه بود؟
ابراهيمی: من بعد از گذشت يک و نيم ماه از دستگيری کامبخش، او را ديدم متأسفانه وضعيت روانيش عادی نبود. واقعاً زمانی که صحبت هم ميکرد، آشکار ميشد که کاملاً زير فشار روانی قرار دارد، شما ميدانيد که وقتی يک دانشجو و درعين حال يک روزنامه نگار را از پشت ميز کار و از داخل به اصطلاح صنف درسی بيرون ميکنند و بعداً هم از يک زندان به زندان ديگر، از يک بازداشتگاه به بازداشتگاه ديگر، از يک محيط اختناق آور به محيط اختناق آور ديگر منتقل کردن، اين ها تماماً ضربه های بسيار شکنندهء روحی را بالای کامبخش وارد کرده و قسمی که از ظاهرش ديده ميشد، حالت عادی نداشت و اين نشان ميداد که وضعيت و محيط زندان از اين بيشتر برايش قابل تحمل نيست.
دويچه ويله: اما با توجه به وضعيتی را که شما ديديد، چقدر اميدوار هستيد که هفتهء آينده جلسهء روز يکشنبه دارای نتايج اميدوار کننده برای کامبخش باشد؟
ابراهيمی: من باز هم تأکيد ميکنم که اگر دادگاه استيناف کابل مستقلانه و برمبنای همان چيزی که آنان آن را قانون مينامند، اقدام کنند، هيچ دليلی مبني بر اثبات يا وارد کردن يک جرم بر پرويز کامبخش وجود ندارد. در صورتی که جرمی وجود نداشته باشد، باقی ماندن يک فرد در زندان به دليل جرمی که انجام نداده باشد، يک کار کاملاً قرون وسطايی و در حقيقت يک کار کاملاً مغرضانه است. به اين اساس زياد مطمين نيستم به خاطری که دولت فعلی افغانستان يک چهرهء کاملاً متناقضی دارد: روزی يک گپ را ميزند و بعداً فردا گپ خود را رد ميکند. اما حدس ميزنم که اگر واقعاً به گونه يی که دولتمردان افغانستان ادعا ميکنند که سيستم قضايی افغانستان در حقيقت زير هيچ گونه فشاری قرار ندارد و مستقل است واقعاً مستقلانه تصميم بگيرند، به يقين که هيچ دليلی به خاطر ماندن کامبخش به زندان وجود ندارد. با وجود آن هم ما هنوز مطمين نيستيم، زيرا کامبخش هنوز در زندان است.
دويچه ويله: از توضيحات شما يک جهان تشکر
www.jawananebedaar.nl