اهدا به انسانِ والا،

رفيق دُکتور موسی آتش

آنِ جاودان

در اين عُمر گُريزنده که گويی جز خيالی نيست

تو آنِ جاودان را در جهانِ خود پديد آور

که هرچيزی فراموش است و آن دم را زوالی نيست

در آن آنی که از خود بگذری از تنگ خودخواهی

برآيی بر فراخِ روشنِ فردای انسانی

در آن آنی که دل، دلِ رانده از وسواسِ شيطانی

روانت شعله يی گردد فرو سوزد پليدی را

بِدرد موجِ دودآلودِ شک و نااميدی را

به سير سالها بايد تدارک ديد آن، آن را

چه صيقلها که بايد داد از رنج و طلب، جان را

به راهِ خويش پای افشرد و ايمان داشت پيمان را

تمامِ هستی انسان گروگان چنان آنی است

که بهرِ آزمون ارزشِ ما، طُرفه ميدانی است

در اين ميدان اگر پيروز گردی گويمت، گُردی

وگر بشکستی آن جا، زودتر از مرگِ خود، مُردی.

احسان طبری

*   *   *

گرداننده گانِ صفحهء انترنيتی جوانان بيدار، درگذشتِ رفيق دُکتور موسی آتش، يکی از طلايه دارانِ جنبشِ چپ افغانی را ضايعهء بزرگ برای خانواده، دوستان و آنانی که به قولِ خودش: «جمودِ فکری و پيروی از دگمها را، از گرفتاريهای عظيم برای معرفتِ انسانی، می انگارند»، پنداشته و بدين وسيله ابرازِ همدردی و تسليت مينمايند.

روانش شاد و آرمانش برآورده باد!

طارق پيکار،

مديرمسؤول صفحهء انترنيتی جوانان بيدار

www.jawananebedaar.nl