خانم ژيلا، يکی از پيشگامانِ موسيقی درگذشت

هارون يوسفی،

ژیلا موسیقی را از استاد خیال آموخت و بارها با او در رستورانت خیبر کنسرت زنده اجرا کرد

وقتی آهنگ " تو امید من تو پناه من" یا آهنگ "آمده يی دیر باز زود چرا میروی" را میشنوی و یا هم آهنگ "از غمت ای نازنین عزم سفر میکنم" را به خاطر می آوری، آواز گیرای ژیلا بانوی زیبا، متین و مهربان ترا چند دهه به عقب باز میگرداند تا زمانی را به یاد آوری که این هنرمند محبوب همراه با استاد خیال هر جمعه شب در رستورانت خیبر کنسرت داشتند.

سالهای که از جنگ و ویرانی خبری نبود و آهنگهای عاشقانه و زیبای ژیلا و خیال صدها شنونده را به وجد می آورد.

ژیلا اولین بار به کمک استاد خیال به رادیو راه یافت. استاد خیال اساسات موسیقی را به ژیلا آموخت و ژیلا در مدتی کمی توانست با پشتکار و تلاش و همکاری استاد خیال در مدت زمان کمی خودش را به قله شهرت برساند.

بعد از خانم پروین، ژیلا را میتوان از پیشگامان آوازخوانی زنان افغان به حساب آورد. ژیلا توانست با صدا و ادای شیرین و هنرمندانهء خود مکتبی را بنیادگذاری کند، که بعدها زنان آوازخوانِ زیادی در افغانستان از آن پیروی کردند.

در میان زنان آوازخوان افغان ژیلا به خوش صدایی مشهور است، معاصران او کمتر چنین صدایی داشتند. احمد ظاهر که خود در میان آوازخوانان مرد در افغانستان به آوازخوان حنجره طلایی معروف است، آرزو داشت، آلبوم مشترکی با ژیلا داشته باشد.

اما مرگ نا به هنگام احمد ظاهر این مجال را نداد و آلبوم مشترک این دو آوازخوان خوش صدا به دو آهنگ محدود شد.

ژیلا در سفری که با استاد خیال و جمعی دیگر از هنرمندان افغانی به هند داشت، آهنگ مشترکی را با "محمد رفیع" یکی از مشهورترین آوازخوانان هند، اجرا کرد که بعدها بارها و بارها از رادیو افغانستان پخش شد.

ژیلا جز گروهی بود که برای نخستین بار در تور هنری در شمال افغانستان شرکت کردند و مردم برای اولین هنرمندانی را که صدای آن ها را از رادیو شنیده بودند، از نزیدک دیدند. استاد خیال، مددی، آرمان، پروین و نسیم جز این گروه بودند.

سرانجام در بیست و هشتم ماه جون 2009 از اثر ابتلا به سرطان در امریکا وفات کرد.

ژیلا سالها پیش افغانستان را ترک کرد و بعد از ترک افغانستان سکوت کرد، او با آن که سالهای طولانی را در غربت به سر بُرد اما دیگر آواز نخواند، آلبوم جدیدی بیرون نداد و حتی در محافل هنری نیز کمتر دیده شد.

هرچند بانو رخشانه و سارا زلاند نیز گوشهء عزلت گزیدند، اما ژیلا خاموشترین آن ها بود.

یکی از آخرین خاطرات ژیلا مصاحبه با رادیو بی. بی. سی. است، که درست دو روز قبل از مرگ او انجام شد.

منبع: راديو بی. بی. سی.

www.jawananebedaar.nl