غزلی،

از مبارز نستوه و شاعر مردمی،

زنده ياد

سيد اسماعيل بلخی

نوع پرستی

ای نوع پرستی، به جهان جای تو خاليست

مخصوص در اين عصر و زمان جای تو خاليست

در مطبخ گيتی نرسد نان به حلاوت

بی اشک روان لقمهء نان جای تو خاليست

تزوير رعايت شد و بيداد سياست

گُرگان بستيزند و شبان جای تو خاليست

محو بشر از جور اتُم جای تماشاست

ای تير و کمان، گُرزِ گران جای تو خاليست

بس نکته بيان گشت ز توحيد ملل را

ز ارباب دول صدق بيان جای تو خاليست

جز سلطه غرض چيست ازين نفع رسانی

خالی ز غرض نفع رسان جای تو خاليست

وصف تو چه بسيار شد ای صلح و ليکن

ازاين کُره تا کهکشان جای تو خاليست

در کشورما هم سخن از نسل جوان است

علم و هنر و عزمِ جوان جای تو خاليست

در فلسفه گر شرط بقا هست تنازع

صلح و سلم و امن و امان جای تو خاليست

«بلخی» به همه عصر همين مزد کمال است

گويند پس از مرگ فلان جای تو خاليست

www.jawananebedaar.nl