Warlords noodzakelijk kwaad of het probleem?

De veroordeling van het doodvonnis tegen van Sayed Parvez Kambakhsh was unaniem, vrijdag tijdens het debat over persvrijheid in Afghanistan. Maar hoe het verder moet in het door geweld verscheurde land? Daarover lopen de meningen uiteen.

Op uitnodiging van De Journalist en de NVJ gingen vrijdag in Nieuwspoort in Den Haag VVD-Kamerlid Hans van Baalen, Pvda-Europarlementariër Thijs Berman en NOS-journaliste Tahmina Akefi met elkaar in debat. Yaqub Ibrahimi, de broer van Sayed Parvez, verzorgde een inleiding en mengde zich ook in het debat, dat onder leiding stond van Harm Ede Botje.

Yaqub Ibrahimi schetste in zijn inleiding een somber beeld van Afghanistan. Sinds de warlords (de vroegere Mujahedien die tegen de Russische bezetters vochten) in 2006 in het parlement zijn gekozen, zakt het land weer weg in het moeras van onvrijheid. De warlords weten wetten aangenomen te krijgen die de prille vrijheden in het land weer beperken.

Rechtstreeks gevolg is ook, dat zijn broer is aangepakt wegen het verspreiden van een artikel waarin de ongelijke vrijheden van man en vrouw in de islam werd besproken. Het leidde tot een doodvonnis.In afwachting van zijn hoger beroep zit Kambakhsh vast.

Ibrahimi deed een oproep aan de internationale gemeenschap het lot van zijn broer niet uit het oog te verliezen. Ook riep hij de internationale gemeenschap op niet alleen strijd te voeren tegen de Taliban, maar ook de warlords aan te pakken. Alleen zo kunnen vrijheid en vrede een kans krijgen in Afghanistan.

Journaliste Tahmina Akefi, die opgroeide in Afghanistan en de media aldaar volgt, onderschreef het verhaal van Ibrahimi. De misdadigers van weleer zitten nu ongestraft in het parlement en richten daar grote schade aan. Oppakken en opsluiten, luidde haar advies.

VVD-Kamerlid Van Baalen vond dat te kort door de bocht. ‘Ik ga ze niet verdedigen, maar de internationale gemeenschap moet met iemand samenwerken. Die les hebben we wel in Irak geleerd, waar alles wat met de Ba´ath-partij van Saddam Hussein te maken had gehad in de ban werd gedaan. Later moesten onder die mensen toch weer agenten gerekruteerd worden, omdat het land anders niet opgebouwd kon worden.’

Ibrahimi bestreed de lezing van Van Baalen: ‘Het zijn maar twaalf warlords waarover we praten zonder duidelijke achterban. Het land wordt niet nog onstabieler als je die groep aanpakt.’ Van Baalen liet zich niet overtuigen. ‘In Afghanistan blijft het voorlopig doormodderen. Er is geen ideale aanpak. Wel vind ik dat als de warlords zo’n kleine groep vormt, het tijd wordt dat de Afghaanse bevolking zijn verantwoordelijkheid neemt en dit soort mensen niet in het parlement kiest.’

Dat kan alleen, betoogde Ibrahimi, als het onderwijs verbetert. De onwetendheid in Afghanistan is groot en staat eigenlijk elke ontwikkeling in de weg. Daarvoor kreeg hij welde handen van de parlementariërs op elkaar.

Pvda-Europarlementariër Thijs Berman riep op tot voorzichtigheid in het debat. ‘Sayed Parvez zit nog gevangen. Het hoger beroep moet nog plaatsvinden. Dan moeten we vanuit Europa niet al te harde woorden richting Afghanistan uiten. Daarmee spelen we de extreme krachten aldaar in de kaart en wordt het moeilijker voor rechters het vonnis te herzien. Het is onbestaanbaar dat het vonnis ten uitvoer wordt gebracht, maar laten we met al te felle protest even wachten. Ik hoop dat zoiets niet meer nodig is na het hoger beroep.’

www.jawananebedaar.nl